الوقاع : جنگ . الغمط : انكار . ساختار ادبى فما الطلبة : « ما » نافيه است . قبلهم : ظرف به معناى نزد . للحكم : لام براى ابتدا است . دخلت على . . . : خبر « إنّ » است . أفرطنّ : فعل مضارع است . البيعة الأولى : مفعول فعل محذوف است : « نريد البيعة » . الثانية : تأكيد « الأولى » است . شرح و تفسير ( و اللّه ما أنكروا عليّ منكرا و لا جعلوا بيني و بينهم نصفا و إنّهم ليطلبون حقّا هم تركوه و دما هم سفكوه ) در اين بند به زبير ، طلحه و عايشه اشاره شده است . بعد از آن‌چه كه براى عثمان اتفاق افتاد و با اين‌كه مسوليت خون عثمان بر دوش آنها بود ، اما باز امام على عليه السّلام را متهم كرده و به او بهتان زدند . براى همين امام عليه السّلام گفت : دليل عليه آنهاست و عليه من نيست . ولهاوزن مستشرق آلمانى در اين‌باره مىگويد : « طلحه و زبير همه تلاش خود را براى فريب عثمان به كار بردند . . . پس از بيعت با على ، با انگيزه رقابت سرپيچى كرده و او را متهم به خون عثمان كردند . . . عايشه دخالت نيرومندى در شورش عليه عثمان داشت . او سپس كنار نشست و توانست جايگاه خويش را به شكلى مناسب حفظ كند . او به على كينه مىورزيد . وقتى بيعت مردم با او را شنيد ،